Yine ağlamak düştü bahtıma Anne
Yüreğimi uçurmak düştü,
yaşadığım şehirden
kilometrelerce öteye uçurmak
Vazgeçmiş gibi durmak düştü,
Herkes ne der için..
Ve bir sevdayı,
Yüreğime gömmek düştü Anne.
Öyle bağıramadım içimden geldiği gibi..
Susup bir köşede düşünmek düştü,
Gönlüm kan ağlarken ondan ayrı
Onsuz dünya da neşeyle yaşamak,
Bir avuç kahkaha düştü..
Bitirdi ondaki illet bende ömrü
Sanma yatan oydu hastane odalarında..
Ben taşıdım
İçimde ölümcül hastalığı
Her gece Azraille boğuşmak bana düştü Anne...