Sen bırakıp gitmelerin prensesi, ben bitip tükenmeyen beklemelerin
esiri…
Geceler boyu dört duvar arasında ve yalnız, saatin tıkırtılarını
dinleyerek geçirdim
zamanı.
"Geleceğim" demeseydin, daha az acırdı içim.
O umut böylesine zor kıldı hayatımı…
Hangi yola vursam başımı, hangi yolculuğa çıksam, seni arayışların ortasında
buluyorum kendimi fark etmeden.
Kendimle kalmak isterken bakıyorum ki, senin peşindeyim, seni arıyorum.
Sonsuz bir arayış bu belki de, ömrümü seni bulamadan tamamlayabileceğimi
de biliyorum.
Her gidişinde bir parça götürdün benden.
Her gidişinde yüreğimde bıçak izleri kaldı.
Acımla yaşamayı yeni yeni öğrenirken, tıpkı emekleyip de tökezleyen
bebekler gibi
düşe kalka yürürken hep yeniden çıktın karşıma.
Her gelişin yeniledi beni.
Acılarım küllendi, yüreğimdeki yaralar kapandı.
İnsafsız olduğunu düşünüyorum bazen.
Giderken beni ne hale getirdiğini hiç düşünmedin.
Öylesine kararlıydın ki, sana dur bile demeye fırsat bırakmadın.
Bazen de yalancısın.
Benimle sonsuza kadar kalacağını söylemiştin, inanmıştım. Yanımdan
ayrılmayacaktın,
kanmıştım.
Tutmadın sözünü…
Zaman inanılmaz bir hızla akıp geçiyor ve ben sensiz günlerimi sayıyorum.
Sensiz ve yaşanmamış günlerimi…
Oysa senin kıymetini bildim ben.
Kırmadın, incitmedim seni.
Bir tek gün bile yalnız olmadığını umursamadan, seni yaşattım içimde,
bıkmadım.
Dikkatliydim, duyarlıydım.
Bir tek kötü söz söylemedim hakkında, bir tek şikayette bulunmadım.
Gidişlerine hep bir kılıf uydurdum kendimce.
İstedim ki, senin bu kadar vurdumduymaz olduğunu bilmesinler.
İstedim ki, senin bu kadar kolay bırakıp gittiğini duymasınlar.
Hangi iklimde hüküm sürüyorsun şimdi, hangi sevdanın kahramanısın?
Kimin yüreğine ilan ettin iktidarını?
Söylesene ey aşk; tutacak mısın verdiğin sözü?
Gelecek misin?
Beni bu bahar da sensiz yaşamaktan kurtaracak mısın?
Siiri sevdiklerinize gönderin
_YAZDIR