Korkuyorum

Önceleri çok korktum. Bu kadar büyük bir aşka hazır değildi yüreğim. İncilir, kırılır sandım. Korkuyordum ama istiyordum da, iki çıkmaz arasındaydım. Sonra sevgin çekti beni içine. Nasıl oldu anlayamadım. Neydi beni kandıran?.. O güzel gözlerin mi? İçimi titreten sesin mi? Her yanımı senin sevgin sardı. Kalbim sadece senin için çarpıyordu artık. Hiç böyle delicesine aşık olmamıştım, böyle delicesine sevmemiştim kimseyi. Tüm benliğimle her şeyimle kapıldım sana. Aşkımı avucunun içine bıraktım. O sıcacık avucunun içine. Senindi artık onlar. Çünkü oları ancak sen koruyabilirdin tüm zorluklardan.

Öyle özlüyorum ki seni. Gözlerimi her açtığımda seni görmek, sesini duymak istiyorum. Her sabah sensiz başlıyorum koca güne. Gün hep karanlık geçiyor, tek kelime etmiyorum. Sürekli gülüyorum, aslında belki gülerek ağlıyorum. Dayanamıyorum, özleminle yanıyor içim kahroluyorum. Hayatımı seninle geçirmek isterken . Sevgimi seni gördüğüm birkaç dakikaya, o eşsiz sese sığdırmaya çalışıyorum. Her gün birkaç dakikalığına da olsa sana dokunabilmeyi, o sıcacık nefesini, sesini içimde hissetmeyi; gülüşünü özlüyorum. Bazı geceler gülüşünle uyanıyorum sanki bana bakıp gülüyormuşsun gibi. Sesin kulaklarımda yankılanıyor “niye böyle yapıyorsun nafiş” diye. Ve o zaman biliyorum ki sende iyi kötü beni aklından geçiriyorsun.

İşte o bile bana yetiyor….

“An gelir insan gülerken ağlarmış, gözyaşları sel olur kalbine akarmış. Kahkaha bir maske derler bilir misin? İnsan sevdiğine ulaşamayınca bu maskeyi takarmış.”
Benim gibi…

Eklenme: 2005-11-26
Sair:
Yazan: Nafize UYSAL
Hit: 612
[ Geri Dön | Yorum Ekle | Siiri sevdiklerinize gönderin | _YAZDIR ]