Yapraklar sararıyor, mevsim sonbahar. Hüzne karşı direnişimde tek dayanak noktam sensin. Adını anıyorum, serin sonbahar gecelerinin yerini ilkyaza durmuş ılık Akdeniz akşamları alıyor. Denizin o baştan çıkarıcı kokusu doluyor genzime. İçime çekiyorum. İçkisiz sarhoşluk bu olsa gerek. Kendimden geçiyorum. Saçlarında denizin tuzu, öylece bakıyorsun bana. Gözlerinden yayılan ışık bütün bedenimi sarıyor… Ten gibisin…