Bütün akşamları terk ediyorum. Boynu bükük kalmış cenazelerimin öksüzlüğünde, zifiri bir sancının işgalindeyim. Sana gebe zihin bulantılarım, yıkılası bir kentin karları erimeye yüz tutmuş bir gününde, sayısız feryatları beynime damlatıyor.
Nedamet pusulasına saplanmış yollarım, iptidasındaki bir Haziran akşamının ateşine, gözyaşlarını yetiremez oldu. Sineme batmış gözlerinin sislerini, korkak bir maviye buladım. Olunmaz bir yarada, bağlamamdaki her tel şiirin, artık mızrabına dili kalmadı.
Odamda esen bir şiir veremleştiriyor "sencil beni".
"Başardın kalbim!
Büyük bir suç işledin.
Bağışlanmanı isteme sakın.
Aldanma ölçülü yıldızlara,
Yolun sonundasın.
Başardın kalbim!
Güzel bir suç işledin.
Limansız kara sulara çık.
Ne sirenlerin ezgili sesi,
Ne bir gemici feneri.
Göğsümde ay fotoğrafları.
Ufkum, kalbimdesin.
Başardın kalbim!
Şarkılar söyle sulardan,
Şiirler yaz.
Şirin kıskansın seni.
Leyla seni...
Başardın kalbim!
Yelken aç yer yüzünün kirpiğine.
Dönersen şiirlerle döneceksin.
Dönmezsen şarkılarla gömüleceksin.
Başardın!"
Ey gençliğimin ölü yağmuru! Uzaklığım, yakınlığında buluyor kendini. Kendime yakıştıramadığım bir ölümün mübaşiri oldum. Binler zülfün dökülmüş güncelerime muadil, hasretimin şımarıklığında büyüttüğüm "seni", korkularıma yenik düşürdüm.
İşte! Gözlerime yitikliğini verdiğim;
Yoruldum,
Yenildim,
Yıkıldım...
Belirliliği kendinde yitmiş intiharımıza "eyvallah..."
Yolun açık,
Yolun mavi olsun...
.
:Kamyoncu: Kenan AYDIN