Gölgelenen yüzüm
Tek bir ifade takınıyor artık.
Ruhum,
Eksilen parçaları tamamlama çabasında.
Dünüm pişman,
Bugünüm anlamsız,
Yarınım yitik...
Pembe gözlüklerim kırıldı,
Bambaşka görünüyor dünya.
Yaşamak soluk almak değil ki!
Anlayamıyorum
Bir maskeli balo tadındaki hayatı.
Sıvayamıyorum
Duvarımdaki kaybettiklerime dair çizikleri.
Öyle bir yolculuk bu:
Ne istikameti belli ne son durağı...
Kendi küçük dünyamın enkazında
Umutlarımı arıyorum.
Güneşin batışıyla
Geçici sevinçlerim köşasine çekiliyor.
Korkularıma
Geceyle bir olan karamsarlığım da eklenince,
Direnemiyorum...
Gururun gelgitinde
Dümeni kırık kalbim yalnızlığa demirliyor.
Siiri sevdiklerinize gönderin
_YAZDIR