Kırgın düşlerimden uzak, kırgın kalbimi avutuyorum.
Kimbilir kaç zaman geçti sensiz, sayamadığım...
Senden uzak, sesinden uzak...
Bir kez dokunamadığıma mı yansaydım sana,
yoksa sesinden uzak kaldığıma mı,
hangisi daha çok canımı yakıyordu...
anlayamadım. Yıllardır içimdeydin, belki de asırlardır...
belki de doğmadan önce de biliyordum seni.
Hep beklediğimdin sen, ama sana bunu anlatamadım...
Ben geldikçe, kaçanım oldun..
içini bilmediğim, yüreğini görmediğim sevdanın,
kekremsi tadı oldun dilimde..
bıkmadan usanmadan sevgimi anlattığım,
kağıtlar tükenip de kalemimin kırıldığı an da bile beni düşündüğünü umut ederek,
yeniden yazmaya koyulduğum adını bile koyamadığım sevdam oldun.
Benim için çok şey oldun, ama ben senin için hiçbir şey oldum..