İntihar Mektubu

ölümün kararsızlığında
düşer gözlerindeki devrimci bakış
artık benimsemiştin hayatın
boş bir küre üzerinde geçen
saçma bir zaman dilimi olduğunu...

birazdan yüklelecek ruhum
yanımdaki meleklerle birlikte
gökyüzüne doğru...

düşünürken tüm bunları
yalvarırsın diğer tarafınla ALLAH'a
affet beni diye düşünürsün bir an
geride bırakacaklarını ne gibi bir
tavır sergiler diye....

ya çıktığın kızlar acaba ne düşünürler
senin hakkında hangisi akıtır gözünden
senin için birkaç damla yaş diye düşünürsün
hani bide vardır mutlaka büyük bir aşkın
deli gibi sevdiğin ama platonik aşkını düşünürsün
ve sorarsın kendi kendine neden
çok yakınındaki sana bu kadar uzaktır diye
boş boş düşünürsün...

sonra aileni düşünürsün ilk önce
annen gelir aklına ve hiç özlemediğin kadar
özlersin ve ardında baban ve kardeşlerin
gelir gözünün önüne...

diğer tarafınla geriye kalanları düşünürsün
bir iki saniye de hepsinin siması çakılır beynine
olacakları az da olsa tahmin edersin...

ya dostların çok sevdiğin arkadaşların
hani kopamadıkların
davalarına ortak oldukların
canını verebileceğin arkadaşların
onların psikolojisini düşünürsün...

toparlanır bir an kendi kendine birde espri yaparsın
"hadi oğlum boşuna oyalanma
gelmez kimse seni kurtarmaya" diye
NEYSE ; uzun lafın kısası ölümün soğuk rüzgarı
esmeye başladı artık herkese ELVEDA...

Eklenme: 2006-05-02
Sair:
Yazan: FERİT FİDAN
Hit: 587
[ Geri Dön | Yorum Ekle | Siiri sevdiklerinize gönderin | _YAZDIR ]